نوستالوژی
یادش بخیر. گذشته رو می گم. دوران خوبی بود این 5، 6 سال گذشته، البت از اون بهتر دوران دبیرستان و راهنمایی که هیچ وقت مث اون موقع از درس خوندن لذت نبردم. دبیرستان و راهنمایی خیلی چیزی حالیمون نبود، (نخند!!) مث خود شما (حالا بخند!!). یادش بخیر چه دورانی داشتیم با دوستان، حالا هر کدوم یه گوشه کشور یا دنیا، یکی زاهدان، یکی اصفهان، یکی شیراز، اون یکی .... چندتایی هم زیادی شانس آوردن و رفتن کانادا و دانمارک. بسی خوش بحالشون. ایشالله هر جا هستن شاد و خوش و خرم باشن.
به منم خیلی بد نمی گذره، فعلاً که مشغولیم تا ببینیم بعداً خدا چه می خواد، چی به صلاح منه.
روزگارم هی بدک نیست، شکر غربت، گرم بازار...
پروژه که الحمد لله مث توپ داره پیش میره. توی پژوهشگاه صنعت نفت مشغول انجام پروژه هستیم، تا ببینیم بعد، اگه من و پژوهشگاه از هم خوشمون اومد (که کم کم داره اتفاق می افته) شمع و پروانه بشیم.
امروز داشتم به خاطرات گذشته ام فکر می کردم، به خوبی ها و بدی هایی که در حقتون کردم، ببخشید واقعاً، اصولاً اهل اینکه بخوام کسی رو اذیت کنم نیستم، اگه اتفاق افتاده شما ببخشید.
دلم واسه بعضی ها خیلی تنگ شده، مثلاً همین علی برنزه، امروز که صداشو شنیدم انگار بلوک 2 خوابگاه امام بودم کلی ذوق کردم که دفاع کرد و خلاص شد، همچنین دلم واسه بقیه هم تنگیده ...
خب، بعضی مواقع خیلی دلم می خواست اتفاقی رخ بده، اما نمی افتاد. دلم می گرفت، ناراحت می شدم... باز هم خدا رو شکرخدا رو شکر. آخه بعد از یه مدت می فهمیدم که چه خبط و خطایی کردم.
همیشه به فکر ساختن آینده بودم، اما بعضی مواقع تصمیمم درست نبود. خوشحالم که خدا من رو به اینجا رسونده، ازش تشکر می کنم و بیشتر ازش تشکر می کنم که جلوی تصمیمات اشتباه من رو گرفت تا توی جوونی از راهی که واسه رسیدن بهش، باید ازش استفاده کنم، پرت نشدم.
یادتون باشه که همیشه دارید امتحان می شید.
شاد باشید، اعتماد به نفس داشته باشید، هدف یادتون نره، تلاش کنید !!!
توکل به خدا اولین و آخرین مرحله است.
یا علی
